Rotterdam, Rotterdammer, Rotterdamst

Arbeid maakt hongerig. In werkstad Rotterdam zit je dus nooit om een hap verlegen. Niet voor niets is naast Gabberhouse vooral de Kapsalon hét Rotterdamse cultuurproduct.

Als tegen het einde van de 18e eeuw stoom dé hype is, staat onze stad vooraan.

Voetbal! Natuurlijk zijn Rotterdammers hier vroeg bij.

Toegegeven, Rotterdam was niet meteen enthousiast toen de spoorwegen Nederland binnenrolden. De havenstad zag de ijzeren weg vooral als concurrent. Pas later drong door dat het havenbedrijf kon profiteren van het spoor.

In Rotterdam moet zelfs een ziekenhuis het modernste, hoogste en spectaculairste zijn. Het is al erg genoeg als je wordt opgenomen, dan kun je er maar beter wat bijzonders van maken, toch?

Of je er nu warm van wordt of niet, beton en Rotterdam zijn twee handen op één buik

Rotterdam ligt niet alleen vierkant, hoog en hoekig gekanteld in het tegenlicht, zoals Deelder dichtte. De nachtburgemeester wist als geen ander dat de stad ook na zonsondergang straalt.

In Rotterdam laten we ons niet kleinhouden door slappe grond en andere praktische zaken. Omhoog willen we! En als dat fout dreigt te gaan, zetten we dat weer recht.

Wat als je nou eens een haven voor luchtschepen, vliegboten en vliegtuigen maakt? Een ‘luchthaven’ of zoiets.

De Laurenskerk is een van de weinige vaste punten in onze altijd veranderende stad. Het middeleeuwse bouwwerk was lang het grootste en hoogste van de stad, maar dat hou je in Rotterdam niet vol.

De hoogste wolkenkrabbers en meest imposante bruggen zijn leuk, maar soms wil je ook eens wat anders. Dus besluiten de Rotterdammers zo’n 90 jaar geleden een tunnel onder de Nieuwe Maas aan te leggen

Deelder dichtte: “Rotterdam is niet te filmen, de beelden wisselen te snel.” Dat kan wel waar wezen, maar het is natuurlijk wel dé filmstad van Nederland.