Omhoog in de lage landen
In Rotterdam laten we ons niet kleinhouden door slappe grond en andere praktische zaken. Omhoog willen we! En als dat fout dreigt te gaan, zetten we dat weer recht. Zoals bij de toren van de Laurenskerk, die na de zoveelste verhoging in 1650 dreigt om te vallen. Met wat Rotterdams vernuft, spierballen, extra heipalen en een stevige steunkraag is er niets aan de hand. Daar kunnen ze in Pisa nog wat van leren.
Maar een hoge (en erger, hogere) kerktoren zie je overal. Rotterdam onderscheidt zich met de wolkenkrabbers van onze skyline. Traditioneel de hoogste kantoor- en woontorens van de lage landen. Misschien is de Boerentoren in Antwerpen even de hoogste geweest, maar die kun je met zo’n naam toch niet serieus nemen? Sowieso hebben we met het Witte Huis al in de 19e eeuw de eerste wolkenkrabber van Europa.
Boze tongen menen dat de constructie van het Witte Huis te traditioneel is voor een echte skyscraper naar Amerikaanse voorbeeld. Maar als het tijdschrift Architectura in 1898 per ongeluk een afbeelding van het Witte Huis afdrukt bij een artikel over Amerikaanse wolkenkrabbers, moet je niet moeilijk gaan lopen doen. En dat de initiatiefnemers geboren Amsterdammers waren, kan de beste overkomen.
Lees hier meer Rotterdam, Rotterdammer, Rotterdamst verhalen
-
De Rooie Reus
-
Verhaal
De Laurenskerk is een van de weinige vaste punten in onze altijd veranderende stad. Het middeleeuwse bouwwerk was lang het grootste en hoogste van de stad, maar dat hou je in Rotterdam niet vol.
-
-
De overtreffende roltrap
-
Verhaal
De hoogste wolkenkrabbers en meest imposante bruggen zijn leuk, maar soms wil je ook eens wat anders. Dus besluiten de Rotterdammers zo’n 90 jaar geleden een tunnel onder de Nieuwe Maas aan te leggen
-
-
De eerste bioscoop
-
Verhaal
Deelder dichtte: “Rotterdam is niet te filmen, de beelden wisselen te snel.” Dat kan wel waar wezen, maar het is natuurlijk wel dé filmstad van Nederland.
-