Esma Yigitoglu verhuisde in 1961 naar Nederland en werd de eerste Turkse student aan de Willem de Kooning Academie in Rotterdam. Ze maakte sculpturen, schilderijen en tekeningen met natuurlijke materialen, architectonische invloeden en soefi-symboliek. Hiermee verkende ze thema’s als identiteit en gemeenschap.

Haar werk kwam in 2023 opnieuw onder de aandacht in de tentoonstelling Scattered – Hidden Narratives through Archives over Turks-Nederlandse kunstenaars bij kunstcentrum Framer Framed.

Naast haar werk als kunstenaar speelde Esma Yigitoglu een belangrijke rol in de emancipatie van Turkse vrouwen in Rotterdam.
In het begin van de jaren zeventig werkte ze bij de Stichting Hulp aan Buitenlandse Werknemers, waar ze cursussen naaien, alfabetisering en Nederlandse taal organiseerde om vrouwen uit hun isolement te halen en mondiger te maken.

Omdat veel vrouwen vragen hadden over gezondheid en opvoeding, nodigde Yigitoglu deskundigen uit. Door de grote belangstelling mondde dit initiatief uiteindelijk uit in de oprichting van het Turks Cultureel Centrum voor Vrouwen in 1982.

Esma Yigitoglu maakte ook tekeningen bij een lesmethode Nederlands en vertaalde met de Rotterdamse fotograaf Robert de Hartogh (1942–2022) het Turkse kinderboek De walvis en de mandarijn.
In 2003 ontving zij de Wolfert van Borselenpenning.