Hermine Moquette behaalde in 1898 haar doctoraat in de Nederlandse letterkunde aan de Universiteit van Groningen. Na Aletta Jacobs is zij de tweede vrouw die daar promoveerde. Na haar promotie verhuisde ze naar Rotterdam. Hier ging ze werken bij het Gemeentearchief, eerst als vrijwilliger en later betaald. Moquette kreeg veel lof voor het inventariseren van archieven van Rotterdamse instellingen, zoals het Weeshuis.

Ze werd in 1901 als eerste vrouw toegelaten tot de Vereeniging van Archivarissen Nederland (VAN). Ondanks haar capaciteiten en de waardering voor haar werk, kwam Hermine Moquette tot haar frustratie niet verder dan adjunct-archivaris. Bij het overlijden van de archivaris werd niet zij, maar een Zeeuwse man zijn opvolger.

In artikelen benadrukte ze het belang van een goede opleiding voor vrouwen. Volgens haar was dat de enige manier om een plek te veroveren in de door mannen overheerste archiefwereld.

Hermine Moquette deed veel onderzoek naar de geschiedenis van Rotterdam. Ze gaf ook lezingen en publiceerde haar ontdekkingen. Daarnaast schreef ze een tweedelige studie over de geschiedenis van vrouwen tussen 800 en 1800. Dit standaardwerk kreeg pas na lange tijd een plek in de bibliotheek van het Stadsarchief Rotterdam.