De Duitse Lotte Beese schreef zich in 1926 in bij het Bauhaus in Dessau, een invloedrijke en vooruitstrevende academie voor kunstenaars, ontwerpers en architecten. Hier werd ze als eerste vrouw toegelaten tot de architectuuropleiding. Toen bekend werd dat ze een relatie had met een docent, moest ze de opleiding verlaten.

Beese vond werk bij stedenbouwkundige projecten in Duitsland en Tsjecho-Slowakije en woonde een tijdje in de Sovjet-Unie waar ze werkte aan de bouw van sotsgorods (socialistische steden).

In 1946 werd ze stedenbouwkundig architect bij de gemeente Rotterdam, waar ze tot haar pensioen de enige vrouwelijke architect bleef.

Na de oorlog kampte Rotterdam met een enorm woningtekort. Lotte Stam-Beese ontwierp nieuwe woonwijken met plek voor gezinnen, bejaarden en alleenstaanden. Ze gaf ruimte aan groen- en buurtvoorzieningen zoals scholen, kerken en winkels. De woningen zelf ademden de idealen van het Nieuwe Bouwen: licht, lucht en ruimte.

Lotte Stam-Beese ontwierp de wijken Kleinpolder, Pendrecht, Westpunt in Hoogvliet, Het Lage Land en Ommoord. Vooral het ontwerp van Pendrecht maakte haar wereldberoemd.

Lotte Stam-Beese ontving in 1968 de Wolfert van Borselenpenning. Een jaar later werd ze benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. In 1992 kreeg een straat in de wijk Prinsenland haar naam. Ze is opgenomen in de Canon van Rotterdam.