Nel Soetens was oorspronkelijk leraar Spaans. In 1962 vroeg het ministerie van Sociale Zaken haar om Nederlandse les te geven aan Spaanse gastarbeiders in Rotterdam. Die waren gekomen na het wervingscontract tussen de Nederlandse en Spaanse regering. De mannen werkten in fabrieken en de haven onder slechte arbeidsomstandigheden en tegen lage lonen. Soetens was geschokt door de grootschalige uitbuiting en erbarmelijke huisvesting.

Omdat de traditionele arbeidersorganisaties zich terughoudend opstelden, richtte Soetens in 1969 het Aktie Komitee Pro Gastarbeiders (AKPG) op. Dit was de eerste organisatie in Nederland die zich inzette voor arbeidsmigranten. Het AKPG organiseerde onder andere spreekuren en taallessen, maar zocht ook de publiciteit en zette straatacties op. In de beginjaren draaide de organisatie volledig op vrijwilligers; later kreeg zij ook subsidie.

In de loop van haar bestaan bereikte het AKPG ook andere nieuwkomers, jongeren en vrouwen. Ondanks de groei en inspanningen verloor de organisatie in 1992 de gemeentelijke subsidie vanwege ‘verschil van mening over de werkwijze’.

Een jaar later blikte Nel Soetens in een interview hierop terug: ‘Mijn idealisme heeft het onderspit gedolven na 23,5 jaar vechten tegen de bureaucratie, de macht, de fantasieloosheid, de onderhuidse discriminatie, het seksisme, ja zeker ook dat.’